Öylesine korkuyordu ki yolun ucunda çukur olmasından, o çukura hapsolmaktan. Gün dönüp yol tükenince, düşünceyi durduramayıp sendeledi boşluk yönünce. Bir yanı korkusunda, bir yanı tutkusunda kaldı.

      İrade halatlarına tırmanıp gök kubbeden keşfedince kendini - içi el vermediğinden belki- ellerini tutsak etti özgürlüğe.
                               Havada asılı kaldı.                              Yoktu.