Pencerenin yansıttığı kahverengiden kırmızıya düşen işlemeli bir bahçe kapısıdır. Muhtemelen üzerinde bir kertenkele parçası. Karanlıklar üzerine çalıntı benekler. Dahası bir insanın derisidir bütün kahverengileri kırmızıya düşüren. Parça parça...

dönüş.

'Yer, yüzünü aklamak için sütten sebep ve bir mahalle çöplüğünde

Akşamüstü depremine benzer şiirlere.

Atlatılmış kaygıların kundağında, sana yalnızca şiirlerde sevgilim diyorum.

Sen kâğıttan bir sevdasın.

Ve soysam kabuğunu ağaçlardan sincaplar fışkıracak ruhundan.'

Bir şiirimin sonunu bu kadar düşünmeden alıntılayabileceğimi hiç düşünmezdim. Fakat o kadar ziyan olmuş ki her şey. Artık, 'Neresinden olursa..' diyorum. Asla kederli değilim.