gün bu/..

"Kaldığın yerden devam etmenin karanlığı benzemiyor hiçbir çaresizliğe' yazmışlar..



..........................................
......................................................
......................................................

        Bugün, kaldığım yerden devam edebilmek için canımı dişime katıyorum. Derimin altında özlemden çatır çatır olmuş bir yerler var. Bir de adını gizlemiş birkaç damla. Sanki köşe başından döneceksin. Sanki pencereden sarktığım da yine dünyanın en güzel gözleriyle bana bakacaksın yeryüzünden!Bugün, kaldığım yerden devam edebilmek için canımı dişime katıyorum. Derimin altında özlemden çatır çatır olmuş bir yerler var. Bir de adını gizlemiş birkaç damla. Sanki köşe başından döneceksin. Sanki pencereden sarktığım da yine dünyanın en güzel gözleriyle bana bakacaksın yeryüzünden!Bugün, kaldığım yerden devam edebilmek için canımı dişime katıyorum. Derimin altında özlemden çatır çatır olmuş bir yerler var. Bir de adını gizlemiş birkaç damla. Sanki köşe başından döneceksin. Sanki pencereden sarktığım da yine dünyanın en güzel gözleriyle bana bakacaksın yeryüzünden!Bugün, kaldığım yerden devam edebilmek için canımı dişime katıyorum. Derimin altında özlemden çatır çatır olmuş bir yerler var. Bir de adını gizlemiş birkaç damla. Sanki köşe başından döneceksin. Sanki pencereden sarktığım da yine dünyanın en güzel gözleriyle bana bakacaksın yeryüzünden!


13 Temmuz Cumartesi saat 22' ye yakındı. Bir derdim vardı, bin dermana bedel.. En büyük acılar da dilsizdi, hakikaten. 

Artık duyulmayan bir kelime cebimde. Diğer cebimde 'bir daha....' kaygısı. İşte bir nefes daha tutuluyor, bir soluk daha göğüs kafesine hapsediliyor, bir uyku daha gömülüyor, bir bulut daha kararıyor, bir mum devriliyor ahşap ruhlara. Mavi kertenkele teker teker kopartıyor dikenleri. Yitirmek üzerine düşünülüyor. Bir saat başka bir saate nasıl devrilir, bir yaşam bir yaşama, iki el tüm boşluklarına nasıl devrilir, yollar paralelliklerini boğup nasıl kesişir?


12 Temmuz 2013' te, saat 21' de öleceğim. Kaşındığım bir yerde öleceğim. Altı çizilmiş satırların arasında idam edeceğim kendimi. Kupkuru bir keder, yalnızlıktan ve kırılganlıktan gittiğin yollara damlayacağım. Gün, kurutacak mavi kertenkelenin dönüş yolunu. Ama söz, yüzüstü ağlayacağım.