bir masa, unutulmuşun gizeminde fark edilemeyen ve ben evvel zamanda karşımda dostumla 120 günü aşmışken ağladığım, tek gerçek badem ağacımı- ceviz ağacımı avucumun içine alıp havalandırdım yine. içten gelen bir "iyi misin" le yoğurup kalbimi, karlı günün gecesinde gelen!
e nihayet hoş gelen!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder