www.ufizy.com/EQTRX23EMNk/


       İnsan, ağlar. İçinden atarak bilinmeyenleri seslerini döker metallere. Özler, insansa. Unutur. Günü gelince,
söyleyecekleri tükenmemişken susar. Ölür belki beklenmedikte. Ardına mektuplar, yollar, raslantılar, bakışlar sererek. O elemler yön buldurur insana.