Unutageldiğim..
Sarı bulutu okşayıp, toprağa sarılarak uyanmamak üzere sürdürdüm seferimi. Ölü bir kız çocuğu için namüsait bir saati yol bildim kendime.Tik taklar vururken namusun gölgelenmiş siperlerine bir fener tuttum sıska yalnızlığıma, tapılası bir hayat buldum, bir gülüntü, sulandırılmış süt ve anne…
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder